PATRONI PARAFII

 

ŚWIĘTY PAWEŁ


Prześladowca chrześcijan i apostoł
Urodził się w Tarsie w Cylicji w pierwszych latach naszej ery. Był synem zamożnego faryzeusza z pokolenia Beniamina (Rz 11,1; Flp 3,5). Wyrósł w greckiej kulturze i był od urodzenia obywatelem rzymskim. Był prawowiernym faryzeuszem, obrzezanym w ósmym dniu, dumnym ze swego kulturowego dziedzictwa, dokładnym w przestrzeganiu faryzejskich zasad. Długa była jego droga do nawrócenia: od współuczestnictwa w kamienowaniu "heretyka" - św. Szczepana (pierwszego chrześcijańskiego męczennika), do cudownego wydarzenia w drodze do Damaszku. W Jerozolimie w młodości u rabina Gamaliela zdobył głęboką znajomość Starego Testamentu. Był zagorzałym przeciwnikiem chrześcijan, siejącym wśród nich postrach. Pod Damaszkiem powaliła go światłość z nieba i doświadczył objawienia: Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz? (Dz 9,4). Nawrócenie było natychmiastowe. Z prześladowcy chrześcijan stał się wśród nich gorliwym apostołem Chrystusa. Miał swą metodę ewangelizacyjną - pracował wśród pogan - aby najskuteczniej dotrzeć do wszystkich z głoszeniem Chrystusa. Był niestrudzonym misjonarzem, pracującym ofiarnie przez wiele lat. Był tropiony i prześladowany przez przeciwników do końca swego życia. Ortodoksyjni Żydzi traktowali go jako odstępcę, a uczniowie Jezusa wątpili u początku jego nowej drogi w szczerość intencji i w nawrócenie, później zaś ufali mu i kochali go. Doświadczał ustawicznej walki - także z sobą samym - ale pozostał bez reszty oddany Bogu. Miał wielkie serce, umysł i szlachetność duszy.

Obraz apostolskiego czynu
Głosił Chrystusa porywczym Rzymianom i rozpustnym poganom z Koryntu i Tesalii. Chciał ich jednoczyć w moralności i w pokoju. Przy całej swej gigantycznej pracy misyjnej, podyktował też wiele listów, w tym najpiękniejsze słowa o miłości (1Kor 13). W jego listach odnaleźć można ton osobisty i polemiczny, wykład i apologię, napomnienia i prośby, elementy modlitwy i kontemplacji. Jawi się w nich jako człowiek z krwi i kości, ciężko pracujący na swe utrzymanie. Praktyczny, roztropny, ale i karcący surowo. Napominający osobiście i przez słowo pisane. Gwałtowny, porywczy w naturze, innym razem dodający otuchy, wyciszający powstałe spory, uczący moralności, pokoju i ładu. Głęboko wzrusza jego ofiarna troska o chrześcijaństwo, aby zamienić je z Kościoła chrześcijańskich Żydów w Jerozolimie w Kościół powszechny, ogarniający cały świat. Zazwyczaj nieugięty, innym razem tchórzliwy (ucieczka w koszu spuszczonym po murze w Damaszku), to znów zahartowany w przeciwnościach. Roztropny, przed oskarżycielami broniący się sam, często chory, bity, a nawet kamienowany i ocalały z rozbitego statku. Wielki realista w poglądach. Cenił małżeństwo, rodzinę i celibat. Wiedział, że każdy powinien żyć w stanie, do którego został powołany. Szanował kobiety jak nikt inny w pogańskim świecie (miał wśród nich serdeczne przyjaciółki i okazywał im zawsze swą wdzięczność). Wychowawca nawróconych Żydów na chrześcijaństwo, odwodzący ich od rygoryzmu Prawa Mojżeszowego (stanowczy w zniesieniu obrzezania i segregacji przy stole - Sobór Jerozolimski w 49 r.). Walczył o wolność dla nie-Izraelitów i był gorliwy w przestrzeganiu Ewangelii. Zagniewany na niepoprawnych, nie pracujących idealistów, błądzących w swych poglądach. Mający dla nich ostre słowa napomnienia. Znany z wielkiej miłości, szacunku i tolerancji, stał się wszystkim dla wszystkich. Nigdy nie stronił od towarzyszenia kobietom, mężczyznom i dzieciom w obranej przez nich drodze Ewangelii.

 

ŚWIĘTY PIOTR

 

Święty Piotr, zanim został jednym z dwunastu apostołów, nosił imię Szymon i był rybakiem. Odkąd Jezus, kiedy zaczął nauczać, przebywał w ciągłej podróży. Będąc w Galilei, zauważył dwóch braci: Szymona i Andrzeja. Powołał ich na swoich uczniów. Od tej pory Szymon nosił imię Piotr. Jezus powiedział mu: Odtąd będziesz ludzi łowił. Chrystus powołał także pozostałych uczniów, którzy wędrowali z nim, słuchali Jego nauki i sami nauczali. W Ewangeliach apostołowie relacjonują opowiadanie o tym, jak Jezus przybył do domu Piotra i uzdrowił jego teściową, leżącą w gorączce.

Innym razem Jezus nauczał ogromną rzeszę ludzi. Okolica była pustynna i nie było możliwości aby nakarmić tak dużą ilość słuchających. Ludzie posiadali jedynie pięć bochenków chleba i dwie ryby. Jezus rozmnożył otrzymany pokarm w taki sposób, że każdy ze zgromadzonych mógł się najeść do syta. Potem uczniowie wraz z Jezusem wsiedli do łodzi i przeprawili się na drugi brzeg. Jezus wyszedł na górę aby się modlić. Tymczasem łódź z uczniami na pokładzie oddaliła się od brzegu, gdyż wiał przeciwny wiatr. Nastał wieczór. Jezus zszedł z góry i zaczął iść po powierzchni wody w kierunku łodzi oddalonej od brzegu. Uczniowie przerazili się, a Piotr powiedział: Panie, jeśliś to ty, każ mi przyjść do siebie po wodzie. Jezus zawołał więc do Piotra, a ten wyszedł z łodzi zaczął iść po wodzie w kierunku swego Mistrza. Jednakże w tym momencie zawiał silny wiatr, Piotr przestraszył się i zaczął tonąć. Jezus chwycił go za rękę i rzekł do Piotra: Człowieku małej wiary, czemuś zwątpił? Kiedy już znaleźli się w łodzi Piotr powiedział do Jezusa: Prawdziwie tyś jest Synem Bożym.

Kiedy Jezus wraz z uczniami przebywali w okolicach Cezarei Filippi, Pan zapytał kim dla nich jest. Szymon Piotr odpowiedział: Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego. Jezus odpowiedział mu więc: Błogosławionyś Szymonie Barjona! Bo nie ciało i krew ci to objawiły, lecz Ojciec mój, który jest w niebiesiech. Oto ja także powiadam ci: Tyś jest Piotrem - Opoką, a na tej opoce zbudują Kościół mój i bramy piekielne go nie przemogą. Tobie też dam klucze królestwa niebieskiego, a cokolwiek zwiążesz na ziemi będzie związane także w niebiesiech, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi będzie rozwiązane także w niebiesiech. Później Jezus zakazał swym uczniom by rozpowiadali, iż jest Mesjaszem i kilkakrotnie zapowiadał im swoją przyszłą mękę.

Po odbyciu ostatniej wieczerzy Jezus wraz z kilkoma uczniami udał się do ogrodu Getsemani na modlitwę. Jezus rzekł do uczniów, że tej nocy wszyscy będą przywiedzeni do upadku. Piotr jednak zaprzeczył, twierdząc, że nigdy nie wyrzeknie się Jezusa: Choćbym nawet miał ponieść śmierć z tobą, nie zaprę się ciebie. Ale Jezus odpowiedział mu: Powiadam ci, Piotrze, nie zapieje dziś kogut, a ty trzy razy wyprzesz się tego, że Mnie znasz. Jezus przykazał uczniom by czuwali, kiedy on będzie się modlił. Kiedy jednak powrócił z modlitwy, zastał uczniów śpiących. Ta sytuacja powtórzyła się dwukrotnie. Potem nadszedł Judasz Iskariota wraz ze strażą arcykapłanów. Pojmali Jezusa i przywiedli przed sąd Trybunału Żydowskiego.

Piotr w tym czasie przebywał na dziedzińcu pałacu, gdzie rozpoznała go niewiasta służebna jako jednego z uczniów Jezusa. Piotr zaparł się swego Mistrza trzykrotnie, dokładnie tak, jak przepowiedział mu Jezus. Zapłakał więc gorzko.

Ewangelia według świętego Łukasza opisuje, jak uczniowie idący do Emaus spotkali wędrowca. Okazał się nim zmartwychwstały Jezus. Jednym z uczniów, podróżujących wraz z Jezusem do Emaus był Piotr.

Po wniebowstąpieniu Pańskim Piotr wykonywał urząd rządcy pierwszej gminy chrześcijańskiej. Ewangelia według świętego Jana mówi, że Jezus Przekazał Piotrowi naczelną władzę w Kościele. Chrystus powiedział: Paś owce moje. Jezus przepowiedział też męczeństwo Piotra.

Dzieje Apostolskie opisują działalność Piotra, jego kazania i cuda, które uczynił. Piotr i Jan wielokrotnie byli prześladowani i więzieni za głoszenie nauki Chrystusa. Piotr przebywał w Samarii, Lyddzie i Joppie, gdzie miał widzenie, także w Cezarei i Jerozolimie, gdzie nauczał i głosił kazania. Herod nakazał pojmać i uwięzić Piotra. Wydano na niego wyrok śmierci. Jednakże anioł Pański wyprowadził Piotra z więzienia. Herod nakazał szukać zbiega lecz nigdzie nie znaleziono Piotra, który udał się do Cezarei, a później do Rzymu. Stąd podejmował podróże misyjne do Italii. Około 50 roku naszej ery brał udział w Soborze Apostolskim w Jerozolimie. Później przebywał w Antiochii Syryjskiej. W 67 roku poniósł męczeńską śmierć na krzyżu, tego samego dnia co święty Paweł.

Piotr był pierwszym papieżem, napisał pierwszą encyklikę, w której pocieszał prześladowanych chrześcijan w Azji Mniejszej. Listy świętego Piotra są zaliczane do pism kanonicznych.

 


PORZĄDEK MSZY ŚW.

Niedziela
Trójca godz. 8.00 i 12.00
Białogórze godz. 9.30
Sławnikowice - godz. 10.45
W dni powszednie
Trójca środa godz. 18.00
Sławnikowice piątek godz. 17.00

KANCELARIA

Kancelaria parafialna czynna:
środa 16.00 - 18.00
sobota 08.00 - 10.00
Adres:
Trójca 40
59-900 Zgorzelec
Kontakt telefoniczny:
75 771 87 50

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter

© 2010-2024 Parafia św. Piotra i Pawła w Trójcy
wszystkie prawa zastrzeżone